November 10, 2015

Midden november 2015: Jonathan in de Zuidelijke Oceaan

We liggen in een mini baaitje voor anker aan de noordkust van Google MapsSouth Georgia. Tussen de zeeolifanten, pelsrobben en andere zeer luidruchtige strandbewoners. Het is een geboer en gescheet daar kunnen zelfs walrussen niet tegen op.  Ze, althans de mannetjes beginnen op te warmen voor de paar tijd. Die mannen hebben een enorme harem en hebben de grootst mogelijke moeite om alles onder controle te houden. Een 1000 kilo zware jonge bull wil kennelijk ook wel eens wat plezier en zit de oude bull de hele dag te sarren. Dan duikt die aan de linkerkant van het strand op, boert luidruchtig en dan moet de beachmaster wel. Die stormt dan met zijn enorme massa naar de jonge bul, wat in zijn pad ligt heeft pech gehad. De jonge bull zakt zonder veel moeite weg tussen het kelp en de oude man sleept zijn uitgeputte lijf terug naar zijn jonge wulpse meiden. Die misschien wel wat te verlekkert naar de jonge bull keken. De jonge bull kan dat zo heel lang volhouden en dan op een dag. . . . . . Veel leuker zijn de pinguïns, nieuw zijn voor ons de macaroni- en de koningspinguïns. Beiden hebben kleur, de macaroni heeft warrige gele veren op zijn kop. Ziet er een beetje uit als mijn haar 's ochtends alleen word ik steeds grijzer natuurlijk. De koningspinguïn heeft gele veren in zijn vacht net onder de kin en op het achterhoofd. Ziet er heel gedistingeerd uit moet ik zeggen. (heeft dus geen zin om nu met mijn veren te pronken) Pinguïns zijn ook heel vriendelijk, echt, ze zijn nieuwsgierig en vinden het best als je ze dicht nadert. Met die zeehonden, vooral de pelsrobben is het oppassen. Als we aan land gaan nemen we skistokken mee om ze op de neus te tikken als ze wat al te agressief grommen en hun tanden laten zien. We beginnen er aan te wennen. Maar dat zal niet helpen als ze begin december in enorme getalen het strand gaan bevolken nadat de zeeolifanten zee gekozen hebben. Dan schijnt het zo vol te liggen dat er geen doorkomen meer aan is.

We hebben twee flinke oversteken moeten maken om hier te komen. Eerst van Google MapsPuerto Williams in Chili naar de Google MapsFalklands en daarna door naar Google MapsSouth Georgia. 440 en 796 zeemijlen respectievelijk, op beide tochten hebben we wel een periode met flinke wind gehad maar meest met een achterlijke wind. Jonathan ging wel lekker hard maar heel comfortabel eigenlijk. Comfortabel is natuurlijk een rekbaar begrip maar voor de Zuidelijke Oceaan mochten we niet klagen. Wel sprong de snelkookpan uit de panhouders dus nu hebben we een flinke deuk in de vloer. Maar de soep was nog prima te eten. We hadden een paar periodes van misschien maar 5 minuten waarin we het gevoel hadden of de golven hun gevoel van richting totaal kwijt waren en dat met windkracht 8. Bij de tijd dat we South Georgia in zicht kregen was de soep allang op en waren de golven ook aardig gekalmeerd.

We willen hier zo een beetje tot aan de Kerst rondzeilen. Het is niet alleen prachtig hier met alle vogels en zeeleven maar ook de bergen zijn fantastisch mooi. En het mooie hier is dat je prima kunt hiken, zoals vandaag zijn we over een berg van 165 meter geklauterd om daarachter een macaroni pinguïn kolonie  te bekijken. Op Antarctica kun je bijna niet voor een mooie wandeltocht gaan, er is gewoon overal ijs daar. Zo rond de Kerst zou het zee-ijs bij de Google MapsZuid-Orkney eilanden zo een beetje weg moeten zijn. Bob en Janet uit de Falkland eilanden houden dat voor ons in de gaten en dan moeten we natuurlijk ook nog geluk hebben met een weather window voor die oversteek. Die is op papier veruit de lastigste. Om het rondje af te maken willen we vandaar naar het historische Google MapsElephant Island (Google: Shackleton) en het Antarctisch schiereiland. Terug in Puerto Williams zullen we dan in de Micalvi jachtclub wel flink aan de Pisco Sour gaan

Mark en Caro

We proberen dit blog elke 15de van de maand bij te werken

Mid November 2015: Jonathan in the Southern Ocean

We are anchored in a very small bay on the northern coast of Google MapsSouth Georgia. Between the Sea Elephants, Fur Seals and other very loud beachcombers. The farthing and burping is so much that even the Walruses from Svalbard are no match. The male Elephants Seals have an enormous harem and great difficulty to keep all in control. A 1000 kilo young bull apparently also wants to have some fun and is teasing the old bull all day long. He dives up on one side of the beach, burbs loudly and the beach-master has to react. He will storm towards the young bull with his enormous body, bad luck for whatever is in his way, including his young offspring. The young bull slowly disappears in the kelp and the old man drags his exhausted body back to all the girls. Who might have had a good look at the vibrant young bull . . . . . .   The young bull can play this game for a long time and wait for a day that the beach-master is finally to weak to put up a proper fight. Much nicer are the penguins, new for us are the Macaroni and the King penguins. Both have some yellow colors, the Macaroni has some yellow feathers that seem like a later add on, like a cap. Much like the way my hair looks in the morning, just that mine is greyer all the time. The King Penguin has some yellow fur under its chin and on the back of its head, looks very distinguished I must say. (So no use to show off here …….) Penguins are very friendly, really and curious as long as you approach them slowly. With seals and specially the Fur Seals one has to be careful. When we go on land we carry ski poles to fend them off and even hit them lightly on the nose when the growl or show their teeth. We are getting used to it but that might not help anymore in early December when they come onto the beach in large numbers after the Sea Elephants have gone back to sea.

We had two serious crossings to get here. The first from Google MapsPuerto Williams to the Google MapsFalklands and then later onto Google MapsSouth Georgia.  440 and 796 NM each. On both trips we had a period with some more wind but usually we were sailing more or less downwind. Jonathan had a great speed and quite comfortable for the circumstances. Comfortable is quite relative for the Southern Ocean really. The pressure cooker jumped from the guardrail of the cooker. So now we have quite a dent in the floor. The soup was still very tasty after. We had a few periods of maybe 5 minutes each when the waves seemed to have lost their direction and came from all sides and that when it was blowing 35 knots. By the time we reached South Georgia the soup was eaten and the waves had calmed down.

We are planning to sail here till Christmas time.  It is not just all the wild life here that makes it fantastic. But also the scenery is breath-taking. And the great thing here is the hiking, like today we scrambled up a 165 meter high mountain to find a Macaroni Penguin on the other side. On Antarctica there is not much walking for there is just ice everywhere. Around Christmas the sea-ice around the Google MapsSouth Orkneys should have melted or drifted away. Bob and Janet from the Falklands are keeping an eye on that and will let us know. And then we need to be lucky with a weather window for that crossing. That one looks like the most difficult one we need to sail. We plan to continue to Google MapsElephant Island (Google: Shackleton) and the Antarctic Peninsula. Back in Puerto Williams we hope to celebrate with lots of Pisco Sour in the Micalvi Yachtclub.

Mark and Caro

We will try to update our blog every 15th of the month